วางเถิดวาง: villanelle สำหรับใจ

วางเถิดวาง  ไปเบาๆ ไปดีๆ น้อมใจสู่พระธรรมนำจิตนิ่ง สุขแท้จริงอยู่ที่ความไม่มี ยศถาบรรดาศักดิ์ สังขารนี้ ล้วนหนักหนาถ้าแบกหามไปทุกส่ิง วางเถิดวาง ไปเบาๆ ไปดีๆ โดนนินทา ประสบทุกข์ เสื่อมศักดิ์ศรี ใจจึงหมองเพราะใจไร้ที่พิง สุขแท้จริงอยู่ที่ความไม่มี รู้ใช่ไหม   แล้วใยจึงติดมี ทั้งแก้วแหวนสรรพสมบัติ โลภะสิง วางเถิดวาง ไปเบาๆ ไปดีๆ สระสนานกายจิตปลิดราคี พ้นกิเลสที่ชักใจให้วนวิ่ง สุขแท้จริงอยู่ที่ความไม่มี ละเถิดละโลกธรรมคู่ทั้งสี่ สุขแท้จริงอยู่ที่เลิกฉกชิง วางเถิดวาง ไปเบาๆ ไปดีๆ สุขแท้จริงอยู่ที่ความไม่มี “Dusty Shingle”   8 Feb. 2017 ลอกมาจาก conversationroundtable.wordpress.com เป็นบทกลอนใช้ฉันทลักษณ์แบบ villanelle ของฝรั่ง เห็นว่าเหมาะกับโอกาสวันสำคัญทางศาสนาที่กำลังจะมาถึงคือวันอาสาฬหบูชา กับวันเข้าพรรษา จึงขอนำมาฝาก  โลกธรรมคู่ทั้งสี่คือ ได้ลาภ เสื่อมลาภ ได้ยศ เสื่อมยศ สรรเสริญ นินทา สุข…

ถ้า”นวพร เรืองสกุล”สูงวัย เธอต้องการอะไร ?

เรื่องนี้ผู้เขียนตั้งชื่อเรื่องว่า “ปฏิทินแห่งความหวังของผู้สูงอายุ” มติชนตั้งช่ือให้ใหม่ตามที่นำมาใช้เป็นชื่อเรื่องนี้ขอบคุณมติชนที่ตั้งชื่อได้ถูกใจมาก ดิฉันอยากมีชีวิตในวัยเกษียณ แบบที่ปู่ย่าตายายของดิฉันเคยอยู่ คือแวดล้อมด้วยลูกหลานในสังคมครอบครัวขยาย สมาชิกในสังคมและชุมชนบางแห่งที่ชุมชนเข้มแข็ง อาจจะได้มีชีวิตวัยเกษียณตามที่กล่าวมา แต่สำหรับดิฉันและคนรุ่นดิฉันอีกไม่น้อยที่มีชีวิตอยู่ในเมืองใหญ่ อาจจะไม่ได้ เพราะครอบครัวของคนรุ่นดิฉันในสังคมเมืองเป็นครอบครัวเดี่ยวมากขึ้น และจำนวนมากพอสมควรที่ไม่มีคู่ ไม่มีลูก ในวัยเริ่มเกษียณจากการทำงาน (เทียบได้กับวัยของนักศึกษา) ดิฉันยังแข็งแรง ดิฉันอยากจะมีโอกาสได้ทำในสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมและคนรุ่นหลัง เช่น งานอาสาสมัครที่ไม่ต้องการทักษะสูง แต่ช่วยทำให้มีเพื่อน และชีวิตแต่ละวันของดิฉันมีความหมายของการได้ให้กับผู้อื่น ถ้ามีผู้ต้องการ ดิฉันก็อยากจะถ่ายทอดประสบการณ์ หรือใช้ประสบการณ์ที่ได้สะสมมา ให้ข้อแนะนำแก่คนรุ่นหลัง เพื่อให้เขาไม่ต้องเผชิญกับอุปสรรคขวากหนามซ้ำเดิมที่ดิฉันเคยผ่านมาแล้ว หรือเพื่อเป็นกำลังใจให้เขาก้าวข้ามอุปสรรคในชีวิตของเขาไปได้อย่างงดงาม ในเวลาว่างที่เหลืออยู่ ดิฉันอาจจะทำสวนครัว หรืองานอดิเรกอื่นๆ ตลอดจนเดินทางท่องเที่ยว กับกลุ่มผู้มีความสนใจร่วมกัน โดยมีบริการจัดให้เราได้รวมตัวกันทำตามวัยของเรา เมื่อถึงเวลาที่สมรรถนะของร่างกายของดิฉันเริ่มถดถอย (เทียบได้กับวัยของนักเรียน) ดิฉันไม่ควรขับรถทางไกล ไม่ควรเดินทางไกลคนเดียว ไม่ควรปีนขึ้นที่สูง ดิฉันยังอยู่คนเดียวพอได้ แต่การดำรงชีวิตประจำวันเริ่มเป็นภาระ ดิฉันอยากจะได้บริการที่มีคนแวะเวียนมาทำงานหนักๆ ที่ทำเองไม่ไหวให้ เช่น มีคนรับไปเที่ยวหรือพาไปซื้อของจำเป็นประจำสัปดาห์ ดิฉันอยากได้การทำกิจกรรมเป็นกลุ่มมากขึ้น เพื่อกระตุ้นให้ดิฉันคิดและมีเพื่อนคุย เพราะเพื่อนร่วมรุ่นเริ่มล่วงลับไป ยิ่งมีเด็กๆ อยู่ในกลุ่มหรือในละแวกใกล้เคียงด้วยยิ่งดี ดิฉันขอให้มีระบบเตือนผู้ให้บริการด้านสุขภาพ ในกรณีที่ดิฉันประสบอุบัติเหตุหรือป่วยกะทันหัน เมื่ออยู่คนเดียว หากดิฉันป่วยไข้ไม่สบายและไม่มีคนดูแล อยากจะมีที่ให้ดิฉันได้ไปอยู่ชั่วคราวที่ดิฉันไม่ต้องมีภาระดูแลการกินการอยู่ของตนเอง ถ้าไม่มีญาติหรือชุมชนดูแล…

หลาดใหญ่ ๒๕๕๘

มีกิจกรรมหลายแห่ง มีพื้นที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง ไปแล้วไม่กล้าไปซ้ำ เพราะเมื่อกิจกรรมหรือพื้นที่นั้นๆ เป็นที่รู้จักแพร่หลายมากขึ้น บรรยากาศมักเปลี่ยนไปในทางที่ไม่ถูกกับจริตของตัวเอง หลาดใหญ่เป็นหนึ่งในข้อยกเว้น เคยเล่าเรื่อง หลาดใหญ่ หรือตลาดกลางถนน ของเมืองภูเก็ตไปแล้วครั้งหนึ่ง ปีนี้ได้ไปเดินเที่ยวอีก ยังคงชอบเหมือนเดิม กิจกรรมเปลี่ยนไปบ้าง ผู้ค้าและร้านค้าก็เปลี่ยนไปบ้าง แต่เป็นการเปลี่ยนที่ทำให้เห็นการมีส่วนร่วมอย่างหลากหลาย มิใช่เปลี่ยนในทางมากขึ้น เอะอะขึ้น จอแจแออัดยัดเยียดด้วยร้านค้า และผู้คนต่างถิ่นมากขึ้น ที่ยังเห็นอยู่ดังเดิม เช่น ป่อเปี๊ยะฮกเกี้ยน อาหารพื้นถิ่นอีกหลายชนิด และร้านขายของอีกบางร้าน ร้านค้ามาใหม่ นอกจากแผงลอยในเว้งของห้องแถวแล้ว พบร้านค้าขายสินค้าเครื่องกระเบื้องจากญี่ปุ่นหนึ่งแผง เป็นของใหม่หรือของเก่าก็ไม่รู้ แต่ว่าสวย และมีของครบ บางครั้งมีกล่องด้วย ไม่เข้าใจว่าได้มายังไง เป็นแฟนกับร้านแบบนี้ที่เพลินจิต มาเจอสินค้าทำนองเดียวกันก็อดแวะไม่ได้ สอบถามได้ความเพียงว่า มีผู้นำเข้ามาเป็นตู้ๆ แล้วก็ไปเหมากันมาเป็นตู้ มาแยกขาย เห็นห้องแถวเปิดกลางคืนเพิ่มขึ้นหลายแหล่ง แห่งหนึ่งคือ ศูนย์ข้อมูลนักท่องเที่ยวบริการโดยท้องถิ่น ภายในอาคารมีนิทรรศการเกี่ยวกับคนบ้าบ๋าของภูเก็ต พร้อมสินค้าของฝากที่น่าซื้อ ห้องแถวอีกหลายห้องเปิดกิจการร้านอาหาร ร้านไอศครีมเล็กๆ ตกแต่งน่ารักน่านั่ง ที่ชอบมากคือดนตรีกลางถนน ที่มีม้านั่งให้เราได้กินไปฟังไป คราวนี้เจอวงดนตรีที่แม่ค้าไปร่วมแจมร้องเพลงด้วย ดูเป็นกันเองดีระหว่างคนขายของ คนมาเที่ยว และคนฟังดนตรี เดินต่อมาเจอวงเด็กเล็ก เป็นกิจกรรมของโรงเรียนดนตรี…

หน้ากากเงิน

นวนิยาย เขียนหนังสือนวนิยายหนา ๕๕๐ ได้อย่างไร ก็ไม่นึกว่าจะเขียนได้ยาวขนาดนี้ แต่เมื่อลงมือเขียนเรื่องก็พาเดินไปเรื่อยๆ จนถึงที่สมควรจบ ก็จบ เนื้อเรื่องเดินตามชีวิตจริงในส่วนที่เกี่ยวกับตำแหน่งงาน และเป็นตอนต่อจากเรื่อง เงินพาไป? และทำงานในวัง (บางขุนพรหม) เรื่องเงินพาไป? พาไปดูงานเรื่องเกี่ยวกับเงินๆ ทองๆ สมัยที่ผู้เขียนเป็นนักศึกษาในสหรัฐอเมริกา ในทำนองว่า เงินพาไปไหน ก็ตามไปดูตรงนั้น เพื่อให้เข้าใจการทำงานของธนาคารพาณิชย์และธนาคารกลางเท่าที่นักศึกษาผู้ไม่มีประสบการณ์การทำงานจะดูได้ ในเรื่องทำงานในวังฯ ตัวเอกกลับมาอยู่ธนาคารแห่งประเทศไทย เป็นบันทึกเรื่องราวความประทับใจในฐานะพนักงานหน้าใหม่ ที่ได้หัวหน้างานหลายๆ คนที่สอนงาน ให้ความอบอุ่นและเป็นตัวอย่างที่ดี แนะนำ ตักเตือน สั่งสอน อยู่เสมอ ผู้อ่านจะเดินทางไปตามงบดุลของธนาคารแห่งประเทศไทย พร้อมกับตัวเอกในเรื่อง ที่ย้ายงานไปอยู่ฝ่ายต่างๆ ในธนาคาร อ่านแล้วได้ความรู้ว่า ธนาคารกลางทำอะไรบ้าง มีฉากเศรษฐกิจการเมืองสมัยนั้นประกอบเล็กน้อย คือช่วง ๑๕ ตุลาคม ๒๕๑๖ – ๖ ตุลาคม ๒๕๑๙ และอเมริกันออกจากเวียดนาม กับผลกระทบที่มีต่อธนาคารไทย หน้ากากเงิน เดินเรื่องต่อจาก ๒ เรื่องแรก คือตัวละครเอกโตขึ้นจากพนักงานหน้าใหม่ในธนาคารแห่งประเทศไทย ไปเป็นผู้บริหารธนาคารพาณิชย์ แต่คงความหน้าใหม่เอาไว้เพราะย้ายที่ทำงาน…

ไทยในสังคมอาเซียน

คุณภาพชีวิตของคนไทยดีีกว่าหลายประเทศในอาเซียน แต่ว่าคุณภาพของคนไทยดีหรือไม่ในการแข่งขันในเวทีอาเซียน และประเทศไทยมีจุดเด่นจุดอ่อนใดในเวทีนี้ เป็นเรื่องที่น่าคำนึงถึง ปัญหาเด่นๆ ของเศรษฐกิจไทยในเวลานี้คือ ข้อแรก เราผลาญทรัพยากรของเราอย่างต่อเนื่อง เพื่อเพิ่มตัวเลขความเติบโตของภาคเกษตร ประมง อุตสาหกรรม และการท่องเที่ยว เป็นการแย่งชิงประโยชน์ใช้สอยจากที่ดินที่มีจำกัด … พื้นที่เกษตรรุกรานพื้นที่ป่าไม้ ประมงขนาดใหญ่ทำลายทรัพยากรทางทะเล และประมงชายฝั่ง อุตสาหกรรมชิงพื้นที่และแหล่งน้ำจากภาคเกษตร ภาคเกษตรชิงน้ำแหล่งน้ำจืดเพื่อการบริโภค การท่องเที่ยวชิงพื้นที่ชายฝั่งจากป่าโกงกาง และพื้นที่ป่าเขา ท่าเรือชิงพื้นที่กับแหล่งอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ข้อสอง เราขายทุกอย่างเพื่อเพิ่มตัวเลขทางเศรษฐกิจ และพึ่งพิงต่างประเทศในความเป็นดีอยู่ดี จนถึงขั้นเป็นทาสเงินตรา ที่พูดกันว่ากินอยู่อย่างพอเพียง เป็นเพียงคำพูดสวยๆ… คนเมืองชิงพื้นที่จากกลุ่มคนพื้นเมืองดั้งเดิม รุกไล่คนที่เคยอยู่อย่างอิสระ ให้กลายเป็นคนชายขอบ คนในประเทศขายที่ดินให้ต่างประเทศไปทำสวนปาล์ม ทำนาข้าว ทำนากุ้ง ทำรีสอร์ต ทำบ้านจัดสรร ฯลฯ กระทั่งเป็นแค่นอมินีให้คนต่างชาติก็ยอมอย่างยินดี วันหนึ่งอาจเกิดกรณีว่า ประเทศไทยนั้นในน้ำยังมีปลา ในนา ยังมีข้าว และเราเป็นครัวโลก แต่ว่าไม่ใช่สำหรับคนไทย เพราะเจ้าของที่ดินที่เป็นต่างชาติส่งออกไปหมด ความมั่นคงด้านอาหารที่เคยเป็นตาข่ายรองรับคนไทยในยามยากจะหมดสิ้นไป ข้อสาม คุณภาพชีวิตต่ำลง มีสารพิษทั่วไปในสภาพแวดล้อม … ในอากาศ (หมอกควันทางภาคเหนือ และฝุ่นละอองจากอุตสาหกรรมและรถยนต์ ที่สร้างปัญหาต่อสุขภาพของพลเมืองในอนาคต) ในน้ำ(จากสารเคมีในอุตสาหกรรม…

การจัดจำหน่ายหนังสือในประเทศไทย

ก่อนปิดหนังสือเล่มนี้ ขอนำเรื่องง่ายๆ ใกล้ตัวของคนชอบซื้อหนังสือมาทดลองสร้างเป็นกรณีศึกษาอย่างย่นย่อว่าด้วยปมปัญหาในการกระจายสินค้า และอนาคตของหนังสือเล่มในประเทศไทย (หมายถึงพ้อกเก็ตบุ้ก) ผู้เขียนขอแบ่งวงจรของการผลิตและจำหน่ายหนังสือเล่ม ออกเป็นขั้นตอนใหญ่ๆ  6 ขั้นตอน  การสร้างต้นฉบับ  (เป็นเรื่องของนักเขียน) สำนักพิมพ์  (เป็นผู้ลงทุนผลิตหนังสือ โดยคาดความต้องการของตลาด  สำนักพิมพ์ดูแลด้านงานบรรณาธิการ การออกแบบหนังสือ ฯลฯ) โรงพิมพ์ (เป็นผู้ผลิตให้ต้นฉบับออกมาเป็นรูปเล่มตามความต้องการของสำนักพิมพ์) สายส่ง หรือผู้จัดจำหน่าย (เป็นผู้นำหนังสือจากสำนักพิมพ์ที่โรงพิมพ์พิมพ์เสร็จแล้ว ไปสู่มือของร้านค้า) ร้านค้า  (เป็นช่องทางการจัดจำหน่ายหนังสือจากสำนักพิมพ์ให้ถึงมือผู้บริโภค) การสื่อสารถึงผู้บริโภค  (ในด้านผู้ผลิตและจำหน่าย คืองานด้านการตลาดและการประชาสัมพันธ์  เพื่อให้ผู้บริโภคได้รับรู้ว่ามีหนังสือใหม่ออกสู่ตลาด  ในด้านของผู้บริโภคคือการได้รับข่าวสารหรือข้อมูลเพิ่มเติมเพื่อตัดสินใจหาซื้อหนังสือเล่มนั้นๆ) การสร้างต้นฉบับ นักเขียนในประเทศไทยมักทำงานเป็นอิสระ สร้างต้นฉบับเสร็จแล้วก็ไปติดต่อสำนักพิมพ์  มีบางรายที่พิมพ์งานกับสำนักพิมพ์แห่งเดียวเสมอมา อาจจะนับว่าอยู่ในสังกัดได้ในความหมายหลวมๆ เพราะมีแต่ข้อผูกพันทางใจต่อกัน  นักเขียนบางรายอาจจะทำสำนักพิมพ์ของตนเอง             สำนักพิมพ์  เอกลักษณ์ของวงการสิ่งพิมพ์ข้อที่ 1  คือหนังสือทุกเล่มเป็นสินค้าตัวใหม่ สำนักพิมพ์ในประเทศไทยตั้งได้ง่ายมาก มีเงินจ้างพิมพ์ ก็วางตนเป็นสำนักพิมพ์ได้แล้ว  นับเป็นธุรกิจที่ผู้ประกอบการเข้าออกได้อย่างเสรีที่สุด ด้วยเหตุผลนี้ สำนักพิมพ์จึงมีอำนาจต่อรองเหนือผู้อื่นน้อยที่สุด จะมีอำนาจต่อรองก็เพียงแค่เหนือนักเขียนที่ยังไม่มีชื่อเท่านั้น สำนักพิมพ์ในประเทศไทยมีหลายขนาด ตั้งแต่ขนาดเล็กจิ๋ว จนถึงขนาดยักษ์ใหญ่ สำนักพิมพ์บางแห่งพิมพ์หนังสือเฉพาะทาง เช่น หนังสือเด็ก…