จาก ดรุณสาร ถึง สตรีสาร

2560-%e0%b8%99%e0%b8%b4%e0%b8%a5%e0%b8%a7%e0%b8%a3%e0%b8%a3%e0%b8%93-1 

คิดถึงวันดีๆ สู่ ๙๐ ปี บ.ก. สตรีสาร

คณะผู้จัดทำ วารยา พึ่งตนเพียร  งามพรรณ เวชชาชีวะ  รวิอร ชิ้ววงษ์

พิมพ์ครั้งที่ ๒  มกราคม ๒๕๔๘

วัฒนะ จูฑะวิภาต ศ. ทางด้านศิลปและงานออกแบบ เขียนถึงคุณนิลวรรณ ปิ่นทองไว้เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๔๗ ช่วยให้เห็นบทบาทของคุณนิลวรรณฯ ในด้านการพัฒนาเยาวชน และสนับสนุนการใช้เวลาอย่างมีค่า จึงขออนุญาตผู้เขียนนำมาเผยแพร่ ณ ที่นี้*-

จาก ดรุณสาร ถึง สตรีสาร 

จำกับลืม กะเกณฑ์ไม่ได้  อย่างไหนจำได้หรือลืมได้ แต่คนที่อายุหกสิบปีขึ้นไป จะจำเรื่องในวัยเยาว์ได้ดี

ตั้งแต่ยังเป็น ด.ช. วัฒนะ ส่งรูปประกวดภาพระบายสีไปที่หนังสือ ดรุณสาร ทุกสัปดาห์จะมีชื่อ ด.ช. จักรพันธ์  ด.ช. สุเชาว์  ด.ช. วัฒนะ ฯลฯ  รางวัลที่ได้เป็นเงิน ๕ บาท ทุกสัปดาห์จะรอวันที่หนังสือวางตลาด ตื่นเต้นยินดีมาก  นอกจากรางวัลระบายสี ยังมีรางวัลต่อเติมเสริฒภาพ แต่งเรื่องจากภาพ  บางครั้งการรับรางวัลต้องเดินทางไปรับที่สำนักงานตั้งอยู่ที่ถนนอุณากรรณ ไปรับรางวัลกับพี่ปรียา สมัยเป็นสาวน้อยหน้าตาแจ่มแจ๋ว  แต่ที่ เจ๋ง กว่าคือสุภาพสตรีร่างบางคล่องแคล่ว แต่งกายงดงามเดินมาทักทาย ท่านเป็นผู้ริเริ่มตั้ง สโมสรปรียา

เด็กๆ จะสมัครเข้าชมรมตามความสนใจ ผมอยู่ชมรมบำเพ็ญประโยชน์และศิลปะ  มีเพื่อนร่วมชมรมตามความสนใจคือ ม.ร.ว. พฤติสาร ชุมพล  รุ่นโตกว่ามีพี่ธานี แม้นญษติ อยู่ศิลปการแสดง นรนิติ เศรษฐบุตร อนุวิทย์ เจริญศุภกุล ฯลฯ 

ตัดตอนมาเมื่อผมทำงานเป็นอาจารย์ที่จุฬาฯ ได้มาร่วมงานเขียนหลายคอลัมน์ใน สตรีสาร อาจารย์จะตั้งนามปากกาให้หลายชื่อตามความเหมาะสมกับเนื้อเรื่อง และที่เขียนหนังสือพอมีคนอื่นอ่านได้ก็เพราะอาจารย์ ขัดเกลา ภาษา  อาจารย์เป็นกัลยาณมิตรให้คำแนะนำเรื่องอื่นๆ ด้วย  จากเด็กชายที่รอรางวัล ๕ บาทสุดสัปดาห์ จะมารอรางวัลกินข้าวเย็นวันศุกร์   เพราะวันนั้นจะมีเพื่อนกลุ่มเล็กๆ ติดตามไปร่วมรับประทานอาหารที่ร้านถูกใจใกล้ๆ โรงพิมพ์  ได้เห็นว่าเพื่อนพ้องน้องพี่ที่สำนักงานหลายคนกลัวอาจารย์ดุเหลือเกิน  จะเห็นน้องบางคนน้ำตาร่วง เสียใจที่ทำผิดแล้วโดนดุ แต่ก็ทำใจได้ว่า สมควรโดน ทุกครั้งไป

อาจารย์จะติติงไม่เว้นแม้แต่แฟนผู้อ่าน  เช่นการใช้กระดาษของราชการเขียนถึง บ.ก.  ทุกอย่างต้องมีเหตุผลถูกต้องเสมอ  อาจารย์ทำงานจริงด้วยใจรัก แต่ก็ยังมีข้อ บกพร่ให้เห็น

บาปของผมคือลายมือแย่ ยุ่งเหยิง ก็มีคุณย่า บ.ก. นี่แหละตรวจแก้  อาจารย์เป็นแบบอย่างของคนทำงานที่อยู่เบื้องหลังของคนเขียนหนังสือและทำงานหลายอย่างไม่เคยเอาหน้า  จึงเป็นแบบอย่างที่ผมนิยมและพยายามประพฤติตาม  คิดว่าตนเองมีบุญที่ได้อาจารย์เป็นกัลยาณมิตรอาวุโส

เพื่อนพ้องน้องพี่ทุกคนล้วนประสบความสำเร็จเพราะคำตักเตือน  ที่จำได้คือเทพสิริ สุขโสภา เวลามาเยี่ยมมักเปรยว่า “กลัวคุณย่าดุ” 

แปลกจริง  สำหรับผมแล้ว ภาพเวลาอาจารย์ดุไม่ได้อยู่ในความทรงจำเลย แต่กลับมีภาพเย็นวันศุกร์ที่ร้านอาหาร  เป็นความสุขใจไร้ทุกข์เหมือนตอนเด็กๆ ไปรับรางวัล ๕ บาทที่โรงพิมพ์ยังไงยังงั้น

 

คิดถึงวันดีๆ สู่ ๙๐ ปี บ.ก. สตรีสาร

คณะผู้จัดทำ วารยา พึ่งตนเพียร  งามพรรณ เวชชาชีวะ  รวิอร ชิ้ววงษ์

พิมพ์ครั้งที่ ๒  มกราคม ๒๕๔๘

*เรื่องที่นำมาเผยแพร่นี้ได้รับอนุญาตจากผู้เขียนแล้ว

** นิตยสาร สตรีสาร  ๒๔๙๑ – ๒๕๓๙

***คุณนิลวรรณ ปิ่นทอง ๒๔๕๘ – ๒๕๖๐

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s