ราชวงศ์ – ทรงวาด – เยาวราช – ตลาดน้อย

 

ภาพชุดต่อไปนี้เป็นราชวงศ์ ทรงวาด ตลาดน้อยเมื่อต้นปี 2557 บันทึกไว้เผื่อการเปลี่ยนแปลงที่จะตามมาในไม่ช้านี้ จะงดงามมีเสน่ห์ขึ้น คงเสน่ห์เดิม หรือว่าสูญหายไป เหมือนอีกหลายย่านในเมืองไทย ก็อยู่ที่พวกเราผู้มีประสบการณ์การเห็นมาแล้ว จะช่วยกัน

L1010376

“ในพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่น”

L1010377

L1010388

“ตึกน่าเก็บ”

L1010383

“โรงเรียนเก่าแก่”

L1010378

“นี่วงเวียนนะ”

L1010382 L1010389 L1010392 L1010394

IMG_1922 IMG_1920 IMG_1925 IMG_1932 IMG_1931 IMG_1936 IMG_1938

 

“วัดไตรมิตรฯ”

IMG_1901 IMG_1903 IMG_1902

 

“เยาวราช ที่ปิดถนนวันตรุษจีน มีนิทรรศการ รวมทั้งโต๊ะจิบชา”

IMG_1907 IMG_1905 IMG_1911

 

 

เมืองเก่ามีเสน่ห์ที่ตรอก ซอก ซอย แคบๆ และเข้าถึงโดยรถยนต์ได้ยาก ต้องพึ่งรถสาธารณะ (ถ้ามี) และเดินเท้า

เพราะถนนแคบ แต่มีประวัติศาสตร์การค้าจารึกไว้ทั่วไปในงานสถาปัตยกรรมและวิถีชีวิต ในหลายประเทศจึงจัดเมืองหรือพ้ืน ที่ลักษณะนี้ให้เป็นย่านคนเดินเท้า โดยปิดการจราจรสำหรับรถยนต์ทุกวันบ้าง เฉพาะวันหยุดบ้าง แล้วแต่ชาวเมืองและชาวย่านจะตกลงกัน

กรุงเทพฯ ยังไม่ได้จัด คนอยากเดินเที่ยวเมืองเก่าจึงต้องจัดชีวิตการเที่ยวแบบนี้เอง

วันนี้ออกเดินจากศูนย์การค้าริเวอร์ซิตี้ ปลายถนนสี่พระยา ผ่านวัดกาลหว่าร์ ผ่านธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาตลาดน้อย อันเก่าแก่ริมแม่น้ำ เลยไปกรมเจ้าท่า

ตลอดทางเห็นแหม่ม เห็นฝรั่งขี่จักรยานเลาะลัดเข้าไปเที่ยว สิ่งที่ค่อนข้าง “อันซีน” สำหรับคนกรุงเทพฯ ที่ไม่ซอกแซกเที่ยว กลายเป็นย่าน “ซีน” ของนักท่องเที่ยวบางกลุ่ม ที่ซอกแซกเที่ยวแบบคนไทยบางคนเหมือนกัน

เดินผ่านกองอะไหล่เก่าที่เต็มจนล้นออกมานอกห้องแถว — นึกในใจว่า “อ้อ เซียงกง”

ผ่านศาลเจ้าอีกหลายแห่ง เกือบเลี้ยวไปออกสามแยกอยู่แล้ว ดีที่เฉลียวใจ ไปชะโงกหาท่าน้ำราชวงศ์เอาริมแม่น้ำตรงศาลเจ้าที่มีเจ้าแม่กวนอิมองค์โต จึงกลับทิศได้ทัน ไม่งั้นไปเยาวราชแทนไปราชวงศ์แน่ๆ

 

ผ่านวัดปทุมคงคา เห็นพิพิธภัณฑ์เขตของ กทม. ในอาคารโบราณที่น่าสนใจมาก เปิดกล้องเตรียมสำรวจเต็มที่ แต่ได้รับคำบอกเล่าว่า “ปิดค่ะ วันนี้วันครู”

เดินผ่านโรงเรียนเผยอิง  ป้ายบอกว่าโรงเรียนนี้มีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1920 นี่เป็นโรงเรียนเก่ากลางกรุงที่น่าสนใจมาก

ผ่านเขตสัมพันธวงศ์ เข้าเขตจักรวรรดิ์

นั่นไง วุ้นเส้นตราต้นสน ขายส่งอยู่ตรงนี้

เอ ซื้อแล้วจะหอบไปยังไง

จากนั้นก็เจอวุ้นเส้นตราสายฝน เจอเห็ดหอม ถั่วต่างๆ ฯลฯ

อ้อ เราอยู่ทรงวาด ทุกทีเคยแต่มาบนถนนใหญ่ ไม่เคยลัดซอยเล็กซอยน้อยมาถึง

เห็นซอยเหล่านี้แล้ว อยากเห็นเก็บไว้อย่างเดิม ปรับปรุงอีกนิด จะเป็นแหล่งท่องเที่ยวเดินเล่นกลางเมืองที่น่าเที่ยวทีเดียว

เรากินกลางวันที่แถวราชวงศ์ แล้วลงเรือที่ท่าน้ำราชวงศ์ กลับมาที่จอดรถเอาไว้

พอถึงเทศกาลตรุษจีน มีปิดถนนเปิดร้านขายของ

นั่งรถใต้ดินไปลงสถานีหัวลำโพง เดินเท้าข้ามคลองไปวัดไตรมิตร ไหว้พระพุทธรูปทองคำสีอร่ามเรือง ชมพิพิธภัณฑ์แสดงประวัติศาสตร์คนจีนที่มาตั้งตัวในเมืองไทย

พิพิธภัณฑ์นี้จัดได้ดี ได้ความรู้และความเพลิดเพลิน ขอแนะนำให้ไปชม

อิ่มบุญ อิ่มตาแล้ว ก็ถึงคราวจะอิ่มท้อง

เดินจากพิพิธภัณฑ์ไปเยาวราช ซึ่งไม่ยาก ไม่รู้ก็ถาม มีคนมองทำหน้าแปลกๆ ว่าไม่รู้เหรอว่าเยาวราชอยู่ไหน แต่จะกลัวอะไร เป็นนักท่องเที่ยว ไม่รู้เส้นทางเป็นเรื่องธรรมดา

พอดีช่วงตรุษจีนปี ๒๕๕๗ มีการประท้วงของ กปปส. เข้ามาแจม เยาวราชก็เลยมีทั้งแห่ตรุษจีน ตามด้วยแห่มวลชนโบกธงชาติ เยาวราชจึงคึกคักเป็นพิเศษ

เราพบร้านอาหารตั้งขายเป็นแถว ล้วนน่ากินทั้งนั้น มีอาหารที่แปลกตาให้ได้ชมการทำ และซื้อติดไม้ติดมือกลับบ้านด้วย มีเต็นท์จัดนิทรรศการฯลฯ เล่าไปก็สู้ดูภาพไม่ได้ ดูภาพก็สู้นั่งรถไปชมเองไม่ได้

ตลาดน้อย ราชวงศ์ ทรงวาด เยาวราช ล้วนเป็นย่านเก่า หรือเรียกอีกอย่างว่า เมืองชั้นใน ย่านแบบนี้น่าเดินเที่ยว ขอเพียงมีคนเดินมากๆ เข้า อีกหน่อยร้านค้าก็คงเปลี่ยนแปลงให้เข้ากับลูกค้าใหม่ที่แวะเวียนเข้ามาเที่ยว

เมืองชั้นในอันมีเสน่ห์ของกรุงเทพมหานครยังมีอีกหลายแห่ง เช่น นางเลิ้ง สี่กั๊กเสาชิงช้า สี่กั๊กพระยาศรี และแพร่งทั้งสาม คือแพร่งนรา แพร่งภูธร และแพร่งสรรพศาสตร์ เป็นต้น

ย่านที่ไม่ได้อยู่ชั้นใน แต่จัดให้เป็นที่เดินได้ เดินดีก็มีอีกหลายจุด เราคงได้เห็นกันแล้วเมื่อคราวมี shut down Bangkok เช่น ย่านราชประสงค์ ย่านอโศก-พระรามเก้า เป็นต้น

ใครที่ห่วงว่าร้านเล็กร้านน้อยจะแพ้ห้างใหญ่ๆ และร้านสะดวกซื้อ ขอเพียงมีเส้นทางเดินให้คนในพื้นที่ได้เดินมากขึ้น คนก็ไม่อาจจะหอบหิ้วของมากๆ ได้ และเมื่อเดินทุกวัน ความจำเป็นจะต้องซื้อของครั้งละมากๆ ก็ลดลง เป็นทีของร้านเล็กๆ บนทางผ่าน จะได้ปรับตัวและฟื้นตัว ยิ่งถ้ามีรุ่นหนุ่มรุ่นสาวคราวลูกคราวหลานของผู้ประกอบการเดินกลับมาทำ เชื่อว่าเมืองเก่ามีชีวิตใหม่ที่น่าสนใจอย่างแน่นอน

เรื่องแบบนี้เกิดมาแล้วในเมืองใหญ่หลายแห่ง เรามาเริ่มในกรุงเทพฯ และเมืองใหญ่อื่นๆ ของเราด้วยการเดินกันดีไหม และห้ามหาบเร่แผงลอยเข้ามาเบียดเบียนพื้นที่เดินเท้า เพราะเราควรเปิดโอกาสให้ร้านค้าสองข้างทางได้ค้าขายดังที่ควรจะเป็น

“วิธีทำขนมไหมฟ้า ซึ่งทำจากน้ำผึ้ง ยืดอกมาได้เป็นเส้นยาวๆ แล้วพันใหม่ เหมือนรังไหม”

IMG_1914 IMG_1915 IMG_1916 IMG_1917 IMG_1947 IMG_1918

 

 

นวพร เรืองสกุล

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s