AUA: ไร้น้ำตาอาลัย

AUA: ไร้น้ำตาอาลัย

IMG_8697 IMG_8698 IMG_8699 IMG_3984IMG_8700

ย้อนหลังไปสมัยเมื่อครึ่งศตวรรษมาแล้ว เอยูเอ เป็นสถาบันสอนภาษาอังกฤษยอดนิยม นักเรียนเก่า สรอ. ไปใช้บริการต่างๆ อย่างสม่่ำเสมอ เช่น ไปตีเทนนิส ในอาณาบริเวณอันร่มรื่นด้วยต้นไม่้ใหญ่ ไปอ่านนิตยสารและหนังสือพิมพ์อเมริกัน ที่มาใหม่เอี่ยมล่าสุด หาที่อื่นไม่ได้ โดยได้รับการสนับสนุนจากสำนักงานสารนิเทศของสหรัฐอเมริกา

ห้องสมุดเอยูเอ โปร่ง สว่างไสว น่านั่ง ประทับใจถึงกับว่าครั้งหนึ่งดิฉันเคยร่างให้ฉากแรกของนวนิยายเกิดขึ้นที่ห้องสมุดเอยูเอ เพียงแต่ว่านวนิยายเรื่องนั้นดิฉันเขียนไม่จบ เป็นอันว่าฉากห้องสมุดเอยูเอจึงเป็นเพียงร่างตลอดมา

ข้อเขียนของเอยูเอ เมื่อปี ๒๕๓๙ กล่าวว่าห้องสมุดมีหนังสือ ๒๓,๐๐๐ เล่ม มีผู้ใช้บริการห้องสมุดวันละ ๘๐๐ คน ยืมเดือนละ ๔๕๐๐ชิ้น

สมาคมนักเรียนเก่าสหรัฐอเมริกา (AUAA) ตั้งขึ้นมาตั้งแต่ปี ๑๙๒๔/๒๔๖๗ โดยความร่วมมือกันระหว่างคนไทยที่จบการศึกษาจากสหรัฐอเมริกากับคนอเมริกันในประเทศไทย จดทะเบียนเป็นสมาคมเมื่อปี ๑๙๔๐/๒๔๘๓   อยู่ในโรงละครส่วนพระองค์ ร. ๖ ในสวนสราญรมย์

ปี ๒๔๗๓ ได้ตั้งทุนมหิดล มูลนิธิมหิดลอดุลยเดช ให้ทุนนักเรียนแพทย์ทุกมหาวิทยาลัย

ตั้งแต่ปี ๑๙๕๒ ตั้งสถานสอนภาษาอังกฤษสำหรับคนไทย และภาษาไทยสำหรับชาวต่างชาติ เข้ามาอยู่ในร่มเงาด้วย โดยความร่วมมือของรัฐบาลอเมริกัน จากสวนสราญรมย์ ไปใช้อาคาร ๗ ที่ถนนราชดำเนินกลาง

เอยูเอมีอาคารที่ทำการเป็นของตนเอง ในปี ๒๕๐๕ เมื่อได้เช่าที่ดินสำนักงานพระคลังข้างที่ ซึ่งในเวลานั้นเป็นสระน้ำใหญ่เหมือนบ่อเลี้ยงปลา ถมสระน้ำ แล้วสร้างอาคารเป็นสำนักงาน อาคารเรียน สโมสร พร้อมห้องสมุด

อาคารเลขที่ ๑๗๙ ถนนราชดำริ ออกแบบโดยสถาปนิกชื่อ ดร. กฤษดา อรุณวงค์ ณ อยุธยา หนึ่งในนักเรียนเก่าอเมริกันจากเอ็ม ไอ ที

กิจกรรมในอดีตของเอยูเอเคยก้าวล้ำนำสมัย เพื่อสังคมไทย เช่น มีเรือห้องสมุดเคลื่อนที่ รถตู้สมุดเคลื่อนที่ มีการอบรมบรรณารักษ์ด้วย ส่วนอาคารก็มีห้องอุปกรณ์สอนภาษาที่ทันสมัยที่สุดในสมัยนั้น มีโรงมหรสพใช้แสดงละคร คอนเสิร์ต ฉายภาพยนต์  บรรยาย สัมมนา อภิปราย จัดนิทรรศการ งานเลี้ยง และประชุมต่างๆ ที่องค์กรอื่นเช่น เอเอฟเอส ก็มาใช้ได้ด้วย นับว่ามีกิจกรรมตลอดทั้งปี

เมื่อกล่าวถึงประวัติของเอยูเอ อดจะกล่าวชื่อบุคคลอีกสามชื่อไม่ได้

หนึ่งคือสมเด็จพระมหิตลาธิเบศรฯ หรือทูลกระหม่อมแดงของเหล่านักเรียนไทยในสหรัฐอเมริกาในสมัยนั้น ซึ่งเป็นองค์ประธานของงานชุมนุมนักเรียนเก่าอเมริกันตั้งแต่ครั้งแรก ที่โรงแรมรอยัล (ต่อมาคือสถานเอกอัครราชฑูตรัสเซีย ที่ถนนสาทร)

สองคือสมเด็จพระศรีพัชรินทรฯ์ ซึ่งสมัยเป็น นางสาวสังวาลย์ ตะละภัฎ (๒๔๖๐) คือหนึ่งในนักเรียนไทยจากอเมริกา รุ่นแรกที่ไปเป็นกลุ่มใหญ่ ๑๙ คน สมเด็จฯ เป็นผู้ทำพิธีเปิดอาคารที่ราชดำริ เมื่อ ๗ กย ๒๕๐๕

งานประจำปีครั้งที่ ๒๖ จัดขึ้นครั้งแรกที่อาคารใหม่ของเอยูเอ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จด้วย และเสด็จไปในงานต่อมาอีกหลายปี

สามคือคุณพระพิศาลสุขุมวิท (ประสบ สุขุม) หากเล่าเรื่องของคุณพระท่านนี้ก็จะเป็นเรื่องยาวอีกเรื่องหนึ่ง แต่กล่าวโดยย่อที่สุดคือ ท่านเป็นวิศวกรผู้จบการศึกษาจากเอ็ม ไอ ที สถาบันชั้นเลิศในสหรัฐอเมริกา เป็นผู้วางแผนและดูแลการตัดถนนหลายต่อหลายสายในกรุงเทพฯ และในประเทศไทย จนกระทั่งรัฐบาลนำชื่อของท่านไปตั้งเป็นชื่อถนนสายหลักสายหนึ่งคือ ถนนสุขุมวิท

ประสบ สุขุม เป็นสมาชิกก่อตั้งสมาคมสยามในสหปาลีรัฐอเมริกา ๒๔๖๔ และเมื่อกลับมาก็ได้เริ่มจัดชุมนุมนักเรียนเก่่าอเมริกัน

ชุมนุมแห่งนี้สร้างมิตรภาพไทยอเมริกันได้เป็นอย่างดี โดยทั้งสองฝ่ายอยู่ในฐานะของมิตรที่เท่าเทียมกัน อดีตนักเรียนไทยในสหรัฐอเมริกาสมัยนั้น เป็นบุคคลที่ฝรั่งที่ไหนก็ดูถูกไม่ได้ ทั้งในด้านความรู้ ความสามารถและความองอาจในการวางตน

มิตรภาพเช่นนี้มีคุณอย่างใหญ่หลวงต่อประเทศไทย เมื่อคุณพระพิศาลสุขุทวิท สมาชิกของขบวนการเสรีไทย ถูกส่งตัวไปเจรจาหาทางผ่อนปรนปัญหาของประเทศหลังสงครามที่สหรัฐอเมริกา ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อว่าสหรัฐอเมริกาจะมีท่าทีอย่างไรต่อไทยเมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง ไทยจะเป็นผู้แพ้สงคราม หรืออยู่ในสถานะที่จำยอมเข้าสงคราม

หนังสือเรื่องพระพิศาลสุขุมวิท เล่าว่า นายโช้ลท์​Herman F. Sholtz เพื่อนเก่าจากเอยูเอ ติดต่อให้ได้ไปชี้แจงในคณะกรรมาธิการอเมริกัน และตนเองก็ช่วยชี้แจงด้วย ผลสำเร็จดีเพียงใด ผู้ที่ศึกษาประวัติศาสตร์ไทยคงรู้อยู่แล้ว

เขียนถึงอาคารเอยูเอวันนี้ ปี ๒๕๕๖ เป็นการเขียนไว้อาลัย เพราะเอยูเอย้ายออกไปอยู่ในพื้นที่ให้เช่าที่อื่นแล้ว เพื่อเปิดทางให้เจ้าของที่ดิน คือสำนักงานพระคลังข้างที่ ให้บริษัทอสังหาริมทรัพย์เข้ามาก่อสร้างอาคารสูง ตามกระแสแห่งสมัย

วิกฤติในระบบเศรษฐกิจไทย ชะลอการพัฒนาที่ดินผืนนี้ที่ราชดำริมาได้ ๑๕ ปี แต่กระแสอนุรักษ์ไม่ได้เกิดขึ้นในสังคมของเรา แม้ในวันที่เรากำลังพูดถึงเอกลักษณ์ของชาติในกระแสอาเซียน ผลงานด้านสถาปัตยกรรมของสถาปนิกมือหนึ่งของไทยเมื่อ ๕๐ ปีที่แล้ว กลายเป็นประวัติศาสตร์ที่เหลือเพียงภาพถ่ายอีกแห่งหนึ่ง ตามหลังอีกหลายๆ อาคารที่ล่วงลับไปก่อนแล้ว

วัฒนธรรมไทยที่เรารักษาไว้อย่างแน่วแน่ คือสร้าง ใช้

แล้วรื่้อสร้างใหม่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s